"𝘉𝘦𝘯𝘪𝘮 𝘬𝘢𝘭𝘣𝘪𝘮 𝘵𝘦𝘮𝘪𝘻"

 

İslam Dinin üç boyutu vardır:

İman, İbadet,Ahlak 

Bunlardan sadece birini bile diğer ikisinden ayırıp bu dindir diyerek değerlendiremeyiz.

İslam dinini hakkıyla yaşayan biri üç boyutu ile de tutarlı bir örnek niteliğindedir.

Bazı insanlar,namazını kılan kimselerin İslam'ın ruhuna aykırı düşen  başkalarına zarar veren hallerini düşüncelerini tespit edip 

 -Ben ibadet etmiyorum ama temiz bir kalbim var imanlı bir insanım bu  kişi namaz kılıyor ama ahlaksızlık yapıyor kötü bir karakteri var diyerek namazsızlıklarını bir özür olarak görebiliyorlar. 

Bu sözler İslam dinini sadece ahlak boyutuna indirgemektedir.Kişinin müslümanım diye yaşadığı inancıyla tutarsız olduğunu ve eksik bilgiye sahip olduğunu  göstermektedir Oysaki din sadece ahlaktan ibaret değildir.

Örneğin,Hristiyanlıktaki protestanlaşma dediğimiz hadise böyle meydana gelmiştir dini sadece ahlak boyutundan sayarak.

O halde din sadece ahlaktan ibaretse inançta yok diyebilirdik iman da yok diyebilirdik.

Bakıldığında ateist bir insan da ahlaklı olmuyor mu? 

Günümüz benzer düşüncelerinden ben ahlaklıyım ibadet yapmıyorum en azından ibadet yapan ahlaksızlardan daha iyiyim ifadeleri  ben ondan daha iyiyim kalbim daha temiz gibi düşünceleri kibir ifadeleridir.İlk günah olan kibir değil mi? 

Velhasıl "Benim kalbim temiz,Ben ahlaklı biriyim"  diyerek bizi oyalamaya çalışan ve ibadetten uzaklaştıran nefsimizi en büyük düşman tanıyalım.

Bizi başkalarının hataları, nefsimizin avukatı yapmamalı nefsin avukatlığını yapmak kendimizi hep temize çıkarmaktan başka bir şeye yaramaz.

Kalbin temizliği; nefsin terbiyesi ile iman ile  ibadet ile güzel ahlak ile bütünleşmiş bir kavramdır.